ನಾವು ಗುಣಮುಖ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿಳಿಯುವ ನಿಶ್ಶಬ್ದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಏಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತುರ್ತು.

ಅಧ್ಯಾಯ 01

ಬಲವಾದ ಕುಟುಂಬದ ಭ್ರಮೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಕನ್ನಡ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯರೋಗವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ. ಅಪಮಾನ. ಮರೆಮಾಚಬೇಕಾದದ್ದು. "ಅವರಿಗೆ" ಬರುತ್ತದೆ, ನಮಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ — ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೋಚಿಂಗ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಮಗನಿಗಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ಮಗಳಿಗಲ್ಲ. ಮಂಡ್ಯದ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಇಲ್ಲ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರನ ತಂದೆಗೆ ಇಲ್ಲ, ಮೈಸೂರಿನ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಮಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ IT ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್‌ಗಳನ್ನು ತಳ್ಳುವ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬನ ಮಾನಸಿಕ ನೋವನ್ನು ಅಪಮಾನ ಎಂದು ಕಲಿಸುವ ಮೊದಲ ಸ್ಥಳ ಕುಟುಂಬ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಬಹುದಾದ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಳವೂ ಅದೇ.[1] NIMHANS ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಮಾನಸಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿರುವ 80% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ — ಕುಟುಂಬಗಳು ನೋಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು.

80%

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಮಾನಸಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿರುವ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಅಂತರ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ.

NIMHANS · ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷೆ 2015-16

ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೇಳುವುದು

ಇದು ಒಂದು ಹಂತ, ದೊಡ್ಡವನಾದರೆ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ಅವನ ಬಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಇದೆ, ದುಃಖಿಸಲು ಏನಿದೆ?
ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂದರೆ ಹುಚ್ಚರಿಗೂ, ವಿದೇಶಿಗರಿಗೂ
ಅವನನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು, ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿ ಅಲ್ಲ
ನಮ್ಮವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? ಊರಿಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದು.

ನಿಜಕ್ಕೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು

ಖಿನ್ನತೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅಲ್ಲ, ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ
ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಅಪಾಯ "ಎಲ್ಲಾ ಇರುವವರಲ್ಲೇ" ಹೆಚ್ಚು
ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ವಿಜ್ಞಾನ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಆಮದು ಅಲ್ಲ
ಸೆರೋಟೋನಿನ್ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ತುಂಬಲಾಗದು
ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯೇ ತಡೆಯಬಹುದಾದ ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಾರಣ

ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಕನ್ನಡಿಗ ಸಂತೋಷವಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೆ ತಾನು ಅನಾರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಮತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಈ ಲೇಖನದಿಂದ

ಅಧ್ಯಾಯ 02

ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಂತರ.

ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಕುಟುಂಬವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ, ಹೋಗಲು ಸ್ಥಳ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 100,000 ಜನರಿಗೆ ಸುಮಾರು 0.75 ಮನೋವೈದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ.[2] ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕನಿಷ್ಠ ಶಿಫಾರಸು ಮೂವರು. ಅತ್ಯಧಿಕ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ದರಗಳಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ — ಸಿಕ್ಕಿಂ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ — ತಜ್ಞರು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ NIMHANS ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಧಾರವಾಡದ DIMHANS ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊರಗೆ, ಮಂಡ್ಯದ ಗ್ರಾಮೀಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಾಯಚೂರಿನ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಮನೋವೈದ್ಯರಿರಬಹುದು, ಅವರೂ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎರಡು ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ. ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಭಾರತ್–ಆರೋಗ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಯೋಜನೆ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಪತ್ರಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ — ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಭೌಗೋಳವೇ ಮೊದಲ ರೋಗನಿರ್ಣಯ. ಸಹಾಯ ಬೇರೆ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಹಾಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೇ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಹಣ. ಟಿಯರ್-1 ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಮನೋವೈದ್ಯರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ₹1,500 ರಿಂದ ₹4,000 ವರೆಗೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕ ನಡವಳಿಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ (CBT) ಕೋರ್ಸ್ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಗಳಿಕೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೆಚ್ಚ. ಜಿಲ್ಲಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮನೋವೈದ್ಯರಿದ್ದರೆ, ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ದಿನಗಳು OPD ಮಾತ್ರ. ಆರೋಗ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮನೋನಿರೋಗಿಗಳ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ, ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಿದೆ.

ಪ್ರವೇಶ ಅಂತರದ ಹಿಂದಿನ ಮಾಹಿತಿ

0.75

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 100,000 ಜನರಿಗೆ ಮನೋವೈದ್ಯರು. WHO ಕನಿಷ್ಠ ಮೂವರನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

Indian Journal of Psychiatry · 2022

~70%

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಕೇವಲ 20 ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ — ಅಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಸುಮಾರು 30% ಜನಸಂಖ್ಯೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದೆ.

NIMHANS ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿ ಅಧ್ಯಯನ

ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರಿಗೆ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಮನಃಚಿಕಿತ್ಸಕರು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 500 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.

Lancet Psychiatry · 2021

ನಮ್ಮ ನಿಶ್ಶಬ್ದೆ ಈ ಪೈಪ್‌ಲೈನ್ ಅನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ

ನೋವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ

ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಒತ್ತಡದ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಆಯಾಸ. ಸಾಮಾನ್ಯ. ಚಿಕಿತ್ಸಿಸಬಹುದಾದವು. ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕಾಣದಂತಹವು.

ಕುಟುಂಬ ನೋಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ

"ಇದು ಒತ್ತಡ ಮಾತ್ರ." "ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಊಟ ಇದೆ, ಮನೆ ಇದೆ, ಭವಿಷ್ಯ ಇದೆ — ದುಃಖಿಸಲು ಏನಿದೆ?" ರೋಗಿ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಟಿಸಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಮುಂಚಿತ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಿಟಕಿ ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ

ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವರ್ಷ. ಚಿಕಿತ್ಸಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕಾರಣ ರೋಗಿ ಕೇಳುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ಸಂಕಟ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಯತ್ನ. ಮಾನಸಿಕ ವಿಘಟನೆ. ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಘಟನೆ. ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಅದೇ ಕುಟುಂಬ ಈಗ ತುರ್ತು ವಾರ್ಡ್ ಕೇಳುತ್ತದೆ.

ಶೀರ್ಷಿಕೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರೆಯುತ್ತದೆ

"ಪರೀಕ್ಷಾ ಒತ್ತಡದಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ." "ವರ್ಷಗಳ ಕುಟುಂಬ ಹಿಂಸೆಯ ನಂತರ ಪತ್ನಿ ಶವವಾಗಿ ಪತ್ತೆ." ದೇಶ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯ ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಟ್ಯಾಬ್ ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 03

ಯುವಜನರ ಸಂಕಟ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ 15 ರಿಂದ 29 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವಜನರ ಸಾವಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಾರಣ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ.[3] ಈ ಒಂದು ಅಂಕಿಅಂಶ ದೇಶದ ಯುವಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತಗಳಲ್ಲ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಲ್ಲ. ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ, ಆ ನಿಶ್ಶಬ್ದೆ.

2022 ರಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಭಾರತೀಯರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ಫೋನ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರವೇಶವಿರುವ, ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಗಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡವಿರುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಗುಂಪು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಸವೇಶ್ವರನಗರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಈ ಪರೀಕ್ಷಾ ಒತ್ತಡ ಉದ್ಯಮವೇ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ; KCET, JEE, NEET ಈ ಕೈಗಾರಿಕೆಯ ಆಹಾರ.

ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ದುರ್ಬಲರಲ್ಲ. ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತವರು — ಆ ಹೊರೆ ಎಷ್ಟು ಭಾರಿ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡವನಾದವನೂ ಬಂದಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು

JEE, NEET, KCET. ನಿನ್ನ ಬೆಲೆ ನಿನ್ನ ರ್ಯಾಂಕ್
ನಿನಗೆ ಒಂದೇ ಜೀವನ, ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡ
ನಿಜವಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಂಟು ಗಂಟೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ
ಹೋರಾಟ ಚರಿತ್ರೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ, ದೂರುಗಳಲ್ಲ
ಹುಡುಗರು ಅಳಬಾರದು, ಹುಡುಗಿಯರು ಸಿಟ್ಟಾಗಬಾರದು

ನಾವು ಎಂದಾದರೂ ಕಲಿಸದಿರುವುದು

ಭಾವನೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೆಸರಿಡುವುದು
ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು ದುರ್ಬಲತೆ ಅಲ್ಲ, ಕೌಶಲ
ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತನ ಪಕ್ಕ ಹೇಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು
ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವೈಫಲ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವೈಫಲ್ಯ ಅಲ್ಲ
ಅವರ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಮೊದಲು ಅವರದ್ದೇ

ನಾವು ದೇಶದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ವೈರಸ್‌ನಿಂದಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಿಂದಲ್ಲ. ಒಂದು ಫಲಿತಾಂಶ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ — ಆ ಸಂಖ್ಯೆ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಧರಿಸಬಾರದಿತ್ತು.

ಈ ಲೇಖನದಿಂದ

ಅಧ್ಯಾಯ 04

ಲೆಕ್ಕ.

ಭಾರತ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವ ದೇಶವಲ್ಲ. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಸಿಲುಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವ ದೇಶ. ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ — ಅವು NCRB ಯ ಶವಗಳ ಲೆಕ್ಕ.

ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಮಧುಮೇಹ ಅಥವಾ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಂತೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಗ್ಗದ, ವೇಗದ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ವೆಚ್ಚ ನಿಜ. ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟದಿರುವ ಬೆಲೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 2,50,000 ಸತ್ತ ಭಾರತೀಯರು — ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿದೆ.

2.3 ಲಕ್ಷ

2022 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು — NCRB ದಾಖಲಿಸಿದ ಇದುವರೆಗಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ದರ ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಏರಿದೆ. ನಾವು ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ — ಅವು ನಿಜ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹದಗೆಡುತ್ತಿವೆ.

NCRB · ಭಾರತದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು 2022

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಆರೈಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನು

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಶ್ರೀಮಂತರ ಐಶಾರಾಮಿ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮನೋವೈದ್ಯರು, ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಲಹೆಗಾರ, ಬಳಕೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಚಿತ.

ಸಾಕ್ಷರತಾ ಚಳುವಳಿ

ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಭಾವನೆಗೆ ಹೆಸರಿಡಲು, ಸಂಕಟವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬದಲು ಫೋನ್ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಕಲಿಸುವುದು. ತಡೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಿಂತ ಅಗ್ಗ.

ನಾಚಿಕೆಯ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಜಾ

"ನಾನು ಸರಿಯಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸ, ಮದುವೆ, ಅಥವಾ ಬಂಧುಗಳ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದ ಕುಟುಂಬಗಳು, ತರಗತಿಗಳು, ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು.

ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಮುಂದೂಡಿದ ಆ ಸಂವಾದವನ್ನು ನಾವು ಈಗ ನಡೆಸಬೇಕು — ಅಥವಾ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಒಂದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

[1]

ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಮೆಂಟಲ್ ಹೆಲ್ತ್ ಅಂಡ್ ನ್ಯೂರೋ ಸೈನ್ಸಸ್ (NIMHANS) — ಇಂಡಿಯಾ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಮೆಂಟಲ್ ಹೆಲ್ತ್ ಸರ್ವೆ, 2015-16. 12 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗದ ತೂಕ-ನೀಡಿದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ 10.6% ಆಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಅಂತರ ಮಣಿಪುರದಲ್ಲಿ 28% ರಿಂದ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 83.6% ವರೆಗೆ ಇತ್ತು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸರಾಸರಿ 70% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು. 2019 ರ ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶೆಯು ಆರೈಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ 80% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಅದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು, ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿತು. The Hindu, The Wire, ಮತ್ತು WHO ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಕಚೇರಿ ಇದನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ.

[2]

Indian Journal of Psychiatry (2022) ಮತ್ತು Lancet Psychiatry Commission on Global Mental Health (2021). ಭಾರತದಲ್ಲಿ 1.4 ಶತಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸುಮಾರು 9,000 ಮನೋವೈದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ, ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ 100,000 ಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 0.75. WHO ಯ ಆದರ್ಶ ಮಿತಿ 100,000 ಕ್ಕೆ 3. ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಮನಃಚಿಕಿತ್ಸಕರ ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಕಡಿಮೆ — ಮಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು 12, ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯದ OECD ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು 500 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು. ಭೌಗೋಳಿಕ ವಿತರಣೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಸಮ: ಸುಮಾರು 70% ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರು 20 ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. NIMHANS ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು DIMHANS ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೋಡಲ್ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ.

[3]

National Crime Records Bureau — ಇಂಡಿಯಾದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು 2022, ಮತ್ತು Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME) Global Burden of Disease ಅಧ್ಯಯನ 2021. NCRB 2022 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 2,33,000 ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಸಾವುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ (ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧಕರು ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; IHME ಅಂದಾಜು 2,50,000 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು). 18-29 ವಯಸ್ಸಿನ ಗುಂಪು ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 35% ರಷ್ಟಿದೆ. NCRB ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು 2022 ರಲ್ಲಿ 13,000 ದಾಟಿದೆ — ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದ ಗರಿಷ್ಠ. ಕರ್ನಾಟಕ ತನ್ನ 10,162 ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಅಗ್ರ 5 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ 2,292 ನಗರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನೈ ನಂತರ ಮೂರನೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು. 15-29 ವಯಸ್ಸಿನ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತ ಮತ್ತು ಕ್ಷಯರೋಗಕ್ಕಿಂತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಸಾವಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಾರಣ.

[4]

iCall (TISS) ಹೆಲ್ಪ್‌ಲೈನ್ ಡೇಟಾ, 2018-2023, ಮತ್ತು Vandrevala Foundation ವಾರ್ಷಿಕ ವರದಿಗಳು. iCall 2023 ರಲ್ಲಿ 60,000 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಲಹಾ ಸೆಷನ್‌ಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿತು. ಮೊದಲ ಮೂರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು: ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬ ಸಂಘರ್ಷ. 70% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕರೆಯವರು 18 ರಿಂದ 30 ವಯಸ್ಸಿನವರು. Vandrevala Foundation ಹೆಲ್ಪ್‌ಲೈನ್ (1-800-2333-330 / 1860-2662-345) ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ 24/7 ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ — ಇಂಗ್ಲಿಷ್-ಮಾತನಾಡುವ ಮಹಾನಗರಗಳಿಗಿಂತ ಹೊರಗಿನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಓದುಗರಿಗೆ NIMHANS ಮೂಲದ SAHAI ಹೆಲ್ಪ್‌ಲೈನ್ (+91 80 25497777, ಸೋಮ-ಶನಿ 10AM-8PM, ಬೆಂಗಳೂರು) ಅಥವಾ Parivarthan Counselling (+91 7676 602 602, ಸೋಮ-ಶುಕ್ರ 4PM-10PM) ಅಥವಾ Sa-Mudra ಯುವ ಹೆಲ್ಪ್‌ಲೈನ್ (+91 9880396331, 24/7) ಲಭ್ಯ.

[5]

World Health Organization — Mental Health Atlas 2020 ಮತ್ತು WHO ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವರದಿ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಖರ್ಚು ಒಟ್ಟು ಆರೋಗ್ಯ ಬಜೆಟ್‌ನ ಸುಮಾರು 0.05% ಮಾತ್ರ, ಜಾಗತಿಕ ಸರಾಸರಿ 2.1% ರ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ. ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಪ್ರದೇಶ — ಭಾರತವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ — ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹೊರೆಯ ಅನಾನುಪಾತಿಕ ಪಾಲನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ ಎಂದು WHO ಪದೇ ಪದೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ.

[6]

ಇಂಡಿಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿ (2014) ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಆರೈಕೆ ಕಾಯ್ದೆ, 2017. ಭಾರತವು ಮೂರು ದಶಕಗಳ ನಂತರ 2017 ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಸಮಗ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು — ಇದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪರಾಧ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿತು, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಆರೈಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಕಾಯ್ದೆಯು ಸುಮಾರು ಒಂದು ದಶಕದಿಂದ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಕ್ಷೇತ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅನುಷ್ಠಾನವು ವಿರಳವಾಗಿದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ನೀತಿ ಗುರಿಗಳು ಈಡೇರಿಲ್ಲ.